Taxicentrale Amsterdam: verleiden en belonen maar óók serieus handhaven

04-12-2020
539 keer bekeken

 

Het belang van MONO door de ogen van bestuurlijk Nederland

We gaan digitaal in gesprek met bestuurders in Nederland. Hoe kijken zij aan tegen MONO en wat moet er gebeuren om mobiliteit in Nederland nog veiliger te maken.

Steeds meer werkgevers zien het belang in van MONO-rijden. Laat je inspireren en doe ook mee! 

Ik doe mee

Hoe is MONO rijden geïntegreerd in de veiligheidscultuur van de Taxicentrale Amsterdam (TCA)? Daarover spreken we, digitaal, met algemeen directeur Hedy Borreman. 'Alles gericht op het veilig en comfortabel vervoeren van passagiers.'

Alvorens we de diepte ingaan meldt Borreman hoe hard corona de taxiwereld heeft getroffen: ‘Onze omzet is met 80% gedaald. Op bijna alle fronten – zakelijke verkeer voor congressen, toerisme en horeca – is sprake van een dramatische vraaguitval. Dit heeft ook consequenties voor het aantal chauffeurs dat verbonden is aan TCA. Voor corona was dat zo’n dikke 1.200, dat zal in de komende periode met een kwart afnemen. Dit alles maakt ook dat we ons werk nu gewoon heel goed moeten doen’. Ze maakt ons ook duidelijk dat TCA geen chauffeurs in dienst heeft, het zijn certificaathouders: allemaal eigen rijders, eigen ondernemers. In feite is TCA een groot ‘costcentre’, ingericht op het creëren van schaalvoordelen. 

Veiligheid en MONO zijn volledig geïntegreerd in ons DNA

‘Kijk, als TCA-chauffeur krijg je pas een rit toegewezen als je stilstaat, vanuit een virtuele wachtrij. Wij doen dat nadrukkelijk niet tijdens het rijden. Want voor ons als TCA is dat één van onze speerpunten: de veiligheid van onze passagiers. En dat zit helemaal verankerd in onze aanpak, als het ware in ons DNA. Waarbij we onze chauffeurs checken op zowel APK, verzekering, geijkte meter en uiteraard óók op MONO rijden.

Steekproefsgewijs controleren we dat ook vanuit onze eigen TCA-controleurs. En laten we wel wezen: dit is zeker niet vrijblijvend. Bij klachten sanctioneren we variërend van een waarschuwing tot een royement’.  

Financiële prikkels

‘Realiseer je dat onze rijders allemaal eigen ondernemers zijn. Die letten echt wel op de kleintjes hoor. En ze zijn dus gevoelig voor prikkels waar ze zelf ook beter van worden, gebaseerd op vormen van wederkerigheid. Zoals kortingen op hun premies bij goed rijgedrag. En op dat front vind ik wel dat we nog te veel naar de negatieve kant kijken. Als er wordt gesproken over ‘bonus-malus’ dan betekent dat er ook beloond moet worden. Want het effect van belonen is – zo leert de ervaring – aanzienlijk groter dan dat van bestraffen.'

Valt of staat met handhaving

‘Ja, natuurlijk is ‘willen’ beter dan ‘moeten’. Maar het gaat pas vliegen als er ook serieus wordt gehandhaafd. Die camera’s die nu operationeel zijn bijvoorbeeld en die verkeersdeelnemers betrappen op het appen tijdens het rijden, dat is heel goed. Dat zou breder ingezet moeten worden. Kijk maar naar de wijze waarop we de autogordel hebben geïncorporeerd in ons dagelijks gedrag. Dat werd pas normaal toen er flink werd beboet. Dus het is 2-ledig: verleiden en belonen maar tegelijkertijd ook serieus handhaven.'

Terecht dat ook werkgevers worden aangesproken

‘Volkomen terecht dat de overheid zich ook richt op werkgevers. Ook zij hebben een taak als het gaat om het implementeren van verkeersveiligheid. Om zo mét elkaar – ieder vanuit eigen rol en verantwoordelijkheid – dat gigantische monster van die €14 miljard (jaarlijkse kosten verkeersonveiligheid) aan te pakken’. 

Afbeeldingen

Twitter

Cookie-instellingen
Cookie-instellingen sluiten

Cookie-instellingen

Deze website maakt gebruik van cookies. Lees meer over cookies in onze cookieverklaring.


Deze cookies verzamelen nooit persoonsgegevens en zijn noodzakelijk voor het functioneren van de website.

Deze cookies verzamelen gegevens zodat we inzicht krijgen in het gebruik en deze website verder kunnen verbeteren.

Deze cookies zijn van aanbieders van externe content op deze website. Denk aan film, marketing- en/of tracking cookies.